جشن سیزده به در
مردم در سیزده به در، معمولاً به دشتها، پارکها و مناطق سرسبز میروند و با برپایی چادر، بساط پیکنیک را راه میاندازند. مهمترین نماد این جشن، سبزه است که به عنوان نمادی از زندگی و باروری در طبیعت شناخته میشود. در این روز، خانوادهها سبزههای خود را به آب میزنند و به نوعی از آنها خداحافظی میکنند. این کار به معنای دور کردن نحسی و مشکلات از زندگی است.
در سیزده به در، بازیهای سنتی و سرگرمیهای مختلفی نیز برگزار میشود. از جمله این بازیها میتوان به ‘’کُرَک‘’ (نوعی بازی محلی) و ‘’دوچرخهسواری‘’ اشاره کرد که به ایجاد روحیه شاداب و پرانرژی میان مردم کمک میکند. همچنین، غذاهایی مانند کباب، سالاد و خوردنیهای خوشمزه دیگر در این روز تهیه میشود که لذت بیشتری به گردهماییها میبخشد.
در نهایت، یکی از سنتهای رایج در این روز، دور کردن نحسی است. مردم سبزههای خود را به آب میزنند و بر این اعتقادند که این عمل، بدیها و مشکلات را از آنها دور میکند. سیزده به در نه تنها فرصتی برای دور هم بودن است، بلکه نشانهای از ارادت به طبیعت و فرهنگ غنی ایرانیان نیز به شمار میآید. این جشن، یادآور دوستیها و پیوندهای عاطفی است که در دل طبیعت زیبای ایران شکل میگیرد.
