جنگ به روایت مردم عادی
به گزارش قدیرینیوز به نقل از انجمن سینمای جوانان ایران:
روایتهای مستقل جنگ، صدای خاموش مردم را فریاد زدند/ کودکان؛ آسیبپذیرترین قربانیان منازعات
در دومین پویش ملی «وطن به روایت من»، فیلمهای مستقل با تمرکز بر واقعیتهای کمتر بیان شده جنگ تحمیلی، روایتی متفاوت و مردممحور را به تصویر کشیدهاند. هادی آفریده، داور بخش فیلم این رویداد، در گفتوگو با ایلنا به تحلیل آثار رسیده پرداخت و بر نقش مهم سینمای مستقل در ثبت صداهای مغفول مانده تاکید کرد.
مستندهای همزمان با جنگ؛ شجاعانه و جذاب
آفریده با اشاره به کیفیت آثار مستند حاضر در پویش، خاطرنشان کرد: «آثاری که همزمان با وقوع حادثه تولید شده بودند، از شجاعت و جذابیت قابل توجهی برخوردار بودند و برخی از آنها واقعاً قابل تحسین هستند.»
چالش اصلی؛ نبود فضای رسانهای متوازن
وی مهمترین مشکل فیلمسازان به ویژه مستندسازان را نبود امکانات و فضای لازم دانست و افزود: «روایت این روزهای جنگ در انحصار بخشی از رسانهها، بهویژه تلویزیون و برخی رسانههای خاص قرار گرفته است. در مقابل، بسیاری از این فیلمها با نگاه و بودجه مستقل ساخته شده و روایتی از جنگ را نمایش میدهند که در رسانههای رسمی داخلی و حتی بینالمللی فارسیزبان کمتر دیده شده است.»
ثبت صدای مردم عادی
آفریده با تاکید بر ماهیت مردمی این آثار گفت: «این فیلمها روایت مردم عادی هستند؛ کسانی که صدایشان کمتر شنیده شده و به نظر من فیلمسازان در بازتاب این صداها موفق بودهاند.»
کودکان؛ کانون توجه فیلمسازان مستقل
وی با اشاره به محوریت کودکان در بسیاری از آثار، اظهار داشت: «بخش مهم و تأثیرگذاری از آثار، به ویژه در مورد کودکان میناب، به شرایط این گروه آسیبپذیر پرداخته بود. در هر دو بخش مستند و داستانی، تعداد قابل توجهی فیلم با این موضوع مشاهده شد که همین فراوانی، نشاندهنده اهمیت ذاتی موضوع برای فیلمسازان است، بدون آنکه سفارشی از بیرون وجود داشته باشد.»
کودکان؛ آسیبپذیرترین گروه در جنگ
آفریده در پایان با اشاره به آثار تولیدشده در شهرهایی مانند مشهد، تهران و تبریز که کودکان در کانون روایت قرار داشتند، نتیجه گرفت: «این موضوع ثابت میکند کودکان آسیبپذیرترین گروه در این حوادث تلخ هستند و فیلمسازان به درستی به آن پرداختهاند. این نگاهی است که متأسفانه در رسانههای رسمی کمتر بازتاب یافته است.»
گفتنی است دومین پویش ملی «وطن به روایت من» با هدف ارائه روایتهای غیررسمی و مردمی از وقایع مهم کشور، فرصتی را برای فیلمسازان مستقل فراهم کرده تا تصویری متفاوت و چندصدایی از تاریخ معاصر ایران ارائه دهند.
