# محرم؛ دانشگاه همیشه جاری عشق و ایستادگی یا # کربلا تنها یک خاطره نیست؛ الگویی زنده برای مبارزه با بیداد در هر زمانه یا # در مکتب محرم: زندگی، انتخاب راه درست حتی به بهای از دست دادن همه چیز است یا # اشکهای حماسی محرم: تجدید عهد با خون بر شمشیر پیروز
در این ماه، دشت سوزان کربلا دوباره در یادها زنده میشود. کاروان امام حسین(ع) که در تقابل با ستم و تحریف ایستاد، به بشریت آموخت که در برابر ظلم، حتی اگر تنها باشی، باید ایستاد. محرم، یادآور این اصل است که زندگی، تنها نفس کشیدن نیست؛ زندگی، انتخاب راه درست، حتی اگر به بهای از دست دادن همه چیز تمام شود. عزاداریهای سینهزنی و زنجیرزنی، نمایشگر عشق و همدردی با آن شهیدان است، اما در عمق خود، تجدید عهدی است برای پیروی از راهشان.
این ماه، نماد وحدت است. در حسینیهها و تکایا، غنی و فقیر، پیر و جوان، همه در کنار هم، یکصدا برای امام شهیدان میگریند. محرم، مرزها را درنوردیده و در هر نقطه از جهان که عشقی به آزادی باشد، شناخته میشود. همچنین مدرسه اخلاق است؛ سفرههای نذری نماد اشتراک و دستگیری از نیازمندان، مراسم روضه خوانی تمرین همدلی، و سیاهپوشی نشانه همرنجی با مظلوم است.
در حقیقت، محرم یک «بازآفرینی نمادین» است. این ماه به ما میآموزد که کربلا فقط یک حادثه در گذشته نبود؛ کربلا یک الگو، یک سنت همیشه حاضر برای مبارزه با هرگونه بیداد در هر زمان و مکانی است. بنابراین، محرم فقط عزاداری برای شهیدی دوهزار سال پیش نیست؛ احیای عهدی است برای پاسداری از ارزشهای انسانی، زنده نگاه داشتن روحیه قیام علیه ظلم، و تکریم از فداکاری در راه حق. این است که اشکهای محرم، در کنار حزن، شکوهی حماسی دارد و سینههای عزادار، از عشقی سرشار به آزادی میتپد. محرم، چراغ راهی است در تاریکیهای تاریخ، تا نشان دهد که خون بر شمشیر پیروز است و ندای «هل من ناصر ینصرنی» حسین(ع)، تا ابد در گوش زمان طنینانداز خواهد بود.
