آرش کمانگیر؛ قهرمانی که مرز ایران را جاودانه کرد

در سپیده‌دم روزی از تیرماه، باد خنکِ کوهستان، برگ‌های کهنِ داستان را ورق می‌زند و یادِ افسانه‌ای جاودان را در دلِ البرز زنده می‌کند. جشن تیرگان، تنها یک گردهمایی باستانی نیست؛ نمادِ والاترین ایثار و عشق به میهن است. این جشن، بزرگداشتِ حماسه‌ای است که در آن، یک قهرمان، مرزهای ایران را نه با سپاه، که با نیروی اراده و جان‌فشانی خود تعیین کرد.
در روزگاران کهن، پس از جنگی سخت و طولانی با توران، دو سردار بر آتش‌بستی توافق کردند که مرز دو کشور با پرتاب تیری از کمانِ بهترین کماندار ایران مشخص شود. این مسئولیت خطیر بر دوشِ آرش، پهلوانِ دلاور و کمانگیرِ بی‌همتا نهاده شد. آرش، با آگاهی از اینکه تمامی نیروی زندگی خود را در این تیر خواهد ریخت، بر فراز قله‌ای سترگ در کوهستان البرز ایستاد. زه کمان را تا انتها کشید، تیر را بر چله نهاد و با نگاهی سرشار از عشق به ایران، آن را رها کرد.
تیر، با نیرویی خداداد و به قیمت جانِ آرش، از کوه فرود آمد و در دشت تاخت و تاخت، تا فرسنگ‌ها دورتر بر تنه‌ی درخت گردویی فرود آمد و مرز ایران زمین را تعیین نمود. از آن پس، تیرماه و روز تیرگان، تجلی‌گاهِ روحِ فداکاری شد. مردم در این روز با بستن نخ‌های تیر و باد بر مچ دست، یادِ آن تیرِ رها شده و پرواز امید را گرامی می‌دارند، با آب‌پاشی و شادی، زندگی‌بخشیِ آب را پس از تابستانی سوزان می‌ستایند و با خواندن اشعاری حماسی، عهد خود را با میهن داری و صلح طلبی تجدید می‌کنند.
جشن تیرگان، امروز به ما می‌آموزد که عشق به خاک و هم‌میهنان، می‌تواند فراتر از مرزهای جسم باشد و ایثاری بزرگ، هویت و سرزمینی را برای همیشه نجات دهد. این جشن، یادآور آن است که گاهی یک نفر، با تمامِ هستی‌اش، سرنوشت میلیون‌ها نفر را دگرگون می‌سازد.