انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و شهادت دکتر بهشتی و 72 نفر از اعضای حزب؛ روز قوه قضاییه

در هفتم تیرماه ۱۳۶۰، چهره سیاسی ایران با حادثه ای تلخ و فراموش نشدنی دگرگون شد. انفجار مهیب در دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی، تنها یک بمبگذاری تروریستی نبود، بلکه ضربه ای کمرشکن به بدنه فکری و مدیریتی نظام نوپای اسلامی وارد آورد. در این واقعه شوم، جمعی از تاثیرگذارترین و متعهدترین یاران انقلاب به شهادت رسیدند. آیت‌الله دکتر سید محمد حسینی بهشتی، به عنوان دبیرکل حزب و رئیس دیوان عالی کشور، شخصیتی بی‌بدیل بود که اندیشه‌های ناب اسلامی و طرح‌های نوین حکومتی را با تیزبینی یک فقیه و درایت یک مدیر ترکیب کرده بود.

شهادت دکتر بهشتی و ۷۲ تن از برجسته‌ترین اعضای حزب، خسارتی جبران‌ناپذیر بود. این شهدا، قضات عالی‌رتبه، وزرای کارآزموده، نمایندگان مجلس و متخصصان دلسوزی بودند که در اوج جوانی و شور انقلابی، مشغول ساخت بنیان‌های نهادهای کشور، به ویژه قوه قضائیه بودند. دکتر بهشتی با تاکید بر استقلال قضا، عدالت محوری و مبارزه با فساد، سنگ بنای سیستم قضایی اسلامی را طراحی و در حال اجرا می‌گذاشت. فقدان ناگهانی این مغزهای متفکر و این بازوان توانمند، نظام را با چالشی عظیم مواجه کرد.

از این رو، سالروز این حماسه سوگ و ایثار، به پاس گرامیداشت مجاهدت آن جمع فرهیخته و به یاد تاکیدات عمیق شهید بهشتی بر نقش محوری دستگاه قضا در تحقق آرمان‌های انقلاب، ‘’روز قوه قضائیه‘’ نام گرفت. این نامگذاری، تنها یک یادبود نیست، بلکه پیامی همیشگی است؛ پاسداری از آرمان شهدای هفتم تیر، به ویژه شهید بهشتی، مستلزم داشتن قضاوتی مستقل، عادلانه، سریع و بی‌طرف است. قوه قضائیه، به عنوان نهاد ناظر بر اجرای قانون و پناهگاه مظلومان، باید همواره پرچمدار مبارزه با تبعیض و فساد باشد. بنابراین، روز قوه قضائیه، روز تجدید عهد با خط سرخ شهادت و میثاقی دوباره برای تحقق ‘’عدالت‘’ به عنوان والاترین دستاورد انقلاب اسلامی است.