# میلاد پیامبر رحمت؛ طلوع خورشید دانایی و برادری یا # پیامبر رحمت آمد: اقرأ آغاز شد، جهل پایان یافت یا # مبارک باد میلاد امید؛ رحمتی برای جهانیان
میلاد رسول اکرم (ص)، تنها زادروزی تاریخی نیست؛ جشنِ تولدِ امید، رحمت و کرامتِ انسانی است. آمدنش، طلیعهٔ عصرِ دانایی بود. او آمد تا با «اقرأ» آغاز کند، با قلم و خرد، دنیایِ جاهلیت را به سرزمینِ علم و ادب بدل سازد. آمدنش، پایانی بود بر بتپرستیِ جهل و آغازِ پرستشِ خدایِ یگانه. در سیرهٔ او، مهربانی با یتیم، احترام به زنان، صلح با دشمن و عدالت با دوست و دشمن، سرمشقِ جاویدان شد.
پیامبر رحمت (ص)، آمد تا نشان دهد که انسان، گرامیترین آفریده است. «و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین». او رحمتی برای تمامی جهانیان بود؛ از شرق تا غربِ زمین، از آن روزگار تا امروز و تا همیشه. میلادش به ما یادآوری میکند که راهِ سعادت، در پیروی از اخلاقِ نیکو، تلاش برای وحدت و گسترشِ مهرورزی است.
اینگونه است که جشنِ میلاد، تنها یک شادیِ گذرا نیست؛ نویدِ بازگشت به فطرتِ پاکِ انسانی، عهدی برای زندگیِ بهتر و تلاشی برای ساختنِ جهانی آکنده از صلح و عدالت است. مبارک باد این میلادِ پربرکت، که چراغِ راهِ بشریت در همهٔ اعصار است.
