نقدِ امداد غیبی دوربین مداربسته
به گزارش قدیری نیوز به نقل از انجمن سینمای جوانان ایران:
استفاده از دوربین مداربسته به مثابه «امداد غیبی» در فیلمنامه نقد شد
در نشست نقد و بررسی فیلم‌های کوتاه بخش استعداد نو چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران، منتقد سینما بر اهمیت منطق دراماتیک و پرهیز از راه‌حل‌های آسان در فیلمنامه‌نویسی تأکید کرد.
این نشست که به تحلیل و بررسی فیلم‌های «خانه پروانه»، «بااوتل»، «گوسفندنامه»، «شکاف» و «شب بخیر بابا» اختصاص داشت، با حضور سیامک سلیمانی منتقد سینما و جمعی از فیلمسازان جوان برگزار شد.
سیامک سلیمانی در خلال نقد این آثار، به یک نکته کلیدی در فیلمنامه‌نویسی اشاره کرد و گفت: «دوربین مداربسته نباید نقش امداد غیبی را در فیلمنامه بازی کند.» به عقیده وی، استفاده نابه‌جا و آسان از این قبیل عناصر در صحنه‌های کلیدی و گره‌گشایی، ضعف ساختار نمایشی را نشان می‌دهد.
این منتقد سینما در ادامه توضیح داد: «پیچیدگی درام باید به پیچیدگی گره‌گشایی منجر شود.» به بیان دیگر، اگر فیلمنامه از عناصر پیچیده و موقعیت‌های دشوار استفاده می‌کند، حل معماها و گره‌های داستان نیز باید مبتنی بر منطق درونی اثر، شخصیت‌پردازی قوی و بسط طبیعی ماجرا باشد، نه اتکا به عامل تصادفی یا ابزاری مانند دوربین مداربسته که بدون زمینه‌چینی مناسب، ناگهان همه مشکلات را حل می‌کند.
در ابتدای این نشست، مهدی لیثی‌آذر، دانش‌آموخته انجمن سینمای جوان تبریز و کارگردان فیلم «خانه پروانه»، به تشریح ایده و روند ساخت اثر خود پرداخت. نقد و بررسی سایر فیلم‌های حاضر در این جلسه نیز با محوریت مباحثی چون ساختار روایت، شخصیت‌پردازی و انتخاب تکنیک‌های مناسب فیلمسازی ادامه یافت.
این نشست، فرصتی را برای فیلمسازان جوان بخش «استعداد نو» فراهم آورد تا ضمن آشنایی با نقاط قوت و ضعف آثار خود از منظر یک منتقد، درباره اصول حرفه‌ای فیلمنامه‌نویسی و اجتناب از کلیشه‌های رایج تبادل نظر کنند.
