فیلمسازی بیمطالعه، محکوم به شکست
به گزارش قدیری نیوز به نقل از انجمن سینمای جوانان ایران:
فیلمسازی که رمان نمیخواند، محکوم به شکست است/ تاکید بر نقش «تجربه زیسته» در خلق دیالوگهای باورپذیر
در آخرین روز از چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، فریدون صدیقی، کارگردان و مدرس سینما، در دومین نشست تخصصی از سری نشستهای «۴۳_۲۰» با موضوع «دیالوگ به مثابه اجرای نمایش»، گزارهای کلیدی را مطرح کرد: «فیلمسازی که رمان و داستان نمیخواند نمیتواند در کار موفق باشد.»
جزئیات مهم نشست:
* تاکید بر مطالعه ادبیات: صدیقی با صراحت اعلام کرد که مطالعه رمان و داستان کوتاه، نه یک فعالیت جنبی، بلکه یک ضرورت اجتنابناپذیر برای هر فیلمساز جدی است. از نگاه او، ادبیات داستانی ذهن فیلمساز را با جهانهای متنوع، شخصیتهای پیچیده و شیوههای روایتگری آشنا میکند که سنگ بنای خلق آثار سینمایی عمیق و تاثیرگذار است.
* دروازهای به شناخت انسان: به گفته وی، رمانخوانی به فیلمساز کمک میکند تا شناخت عمیقتری از انسان، جامعه و روابط پیچیده میان افراد پیدا کند. این شناخت، ماده اولیهای است که در ساختار فیلمنامه و به ویژه در نگارش دیالوگها به کار میآید.
* نقش محوری «تجربه زیسته» در دیالوگنویسی: صدیقی در ادامه، بر ارتباط مستقیم بین «تجربه زیسته» فیلمساز یا فیلمنامهنویس و کیفیت دیالوگهای یک فیلم تاکید کرد. او معتقد است دیالوگهای خوب و باورپذیر، ریشه در واقعیتهای زندگی و مشاهدات عینی از تعاملات انسانی دارند. فیلمسازی که خود را در موقعیتهای مختلف زندگی قرار داده و دنیای اطراف را با دقت مینگرد، گنجینهای غنی برای خلق گفتوگوهایی طبیعی، تأثیرگذار و منطبق با شخصیتها در اختیار خواهد داشت.
* دیالوگ به مثابه «اجرا»: عنوان این نشست تخصصی – «دیالوگ به مثابه اجرای نمایش» – نشان میدهد که دیالوگ در سینما، فراتر از انتقال اطلاعات ساده است. دیالوگ باید همچون بخشی از یک اجرای نمایشی، حامل حالات درونی، کشمکشهای شخصیتی و پیشبرنده ریتم اثر باشد.
این نشست که توسط ستاد خبری چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران برگزار شد، بار دیگر بر ضرورت غنیسازی دانش نظری و عملی فیلمسازان، به ویژه از طریق مطالعه و تعمیق تجربیات زندگی، به عنوان عاملی کلیدی در ارتقای کیفیت سینمای ایران تأکید کرد.









