انفجار در دفتر نخستوزیری جمهوری اسلامی ایران، روز مبارزه با تروریسم
در بامداد هشتم شهریور سال ۱۳۶۰، انفجاری مهیب در دفتر نخستوزیری جمهوری اسلامی ایران، قلب سیاسی کشور را به لرزه درآورد. این حادثه تروریستی که منجر به شهادت جمعی از یاران انقلاب، از جمله شهیدان محمدعلی رجایی، رئیس جمهور، و محمدجواد باهنر، نخست وزیر وقت شد، نقطه عربی تاریک در تاریخ معاصر ایران ثبت گردید. این عمل، که توسط گروهک تروریستی منافقین (سازمان مجاهدین خلق) برنامهریزی و اجرا شد، نه تنها یک ترور شخصی، بلکه حملهای مستقیم به اراده ملی و حاکمیت کشور بود.
این رویداد تلخ، امروز در تقویم ملی ایران به عنوان ‘’روز مبارزه با تروریسم‘’ گرامی داشته میشود. این نامگذاری، فراتر از بزرگداشت شهدای آن واقعه، بیانگر موضعی اصولی و خدشهناپذیر است: ایران، خود قربانی تروریسم بوده و مبارزه با این پدیده شوم را نه تنها یک حق، بلکه یک تکلیف ملی و بینالمللی میداند. آن انفجار، با همه درد و ویرانی که به همراه آورد، نتوانست اراده ملت ایران را برای حفظ استقلال و ادامه مسیرش خدشهدار کند. بلکه برعکس، همچون آتشی که در دل خاکستر شعلهورتر میشود، عزم راسخ این ملت را در مقابله با هر شکل از تروریسم و خشونتِ سازمانیافته، استوارتر ساخت.
روز مبارزه با تروریسم، یادآور این حقیقت است که ترور، ابزاری برای حذف فکر و ایده است و مبارزان این عرصه، کسانی هستند که در برابر این توحش ساکت نمینشینند. امروز، ایران با تجربه مستقیم رنج تروریسم، همواره بر همکاری جدی جامعه جهانی برای ریشهکن کردن این بلای جهانی تأکید میورزد. گرامیداشت این روز، پاسداشت خاطره همه قربانیان ترور در سراسر جهان و تجدید پیمانی است برای ایستادگی در برابر ایدئولوژی خشونت و ترس. پیام شهیدان آن حادثه، امروز فریاد میزند که ترور، راه به جایی نمیبرد و ملتهایی که برای آرمانهای خود ایستادهاند، هرگز با خشونت نمیترسند و از پای نمیافتند.
