# میلاد دو خورشید هدایت: پیامبر رحمت و امام دانش تقارن تاریخی ولادت پیامبر اکرم (ص) و امام صادق (ع)
در این روز فرخنده، نخست، کعبه آغوش گشود تا محمد (ص) متولد شود؛ همان وجود نابی که مبعوث شد تا تاریکیهای جهل و جاهلیت را با نور توحید و مهرورزی محو کند. آمدن او سرآغاز فصل جدیدی برای انسانیت بود؛ فصلی که در آن کرامت، عدالت و عبادت خالصانه، جان تازهای گرفت. رسالت او، کاملکنندهی ادیان آسمانی و نسخهی نجات بخش بشر برای رسیدن به قلههای سعادت بود.
و در همین روز، سالها بعد، مکتب تابناک اهل بیت (ع) شاهد طلوع ستارهای دیگر شد: امام جعفر صادق (ع). امامتی که در دوران پرآشوب انتقال قدرت و ظهور فرقهها، دژی استوار برای حراست از معارف ناب اسلام گردید. دانشگاه عظیم فقه و کلام شیعه در سایهی مدیریت حضرت صادق (ع) شکل گرفت و هزاران شاگرد thirsty دانش، از چشمهی زلال علم او سیراب شدند. دوران امام ایشان، عصر طلایی تعمیق و گسترش معارف اسلامی و پرورش اندیشمندان بزرگی بود که تا امروز، میراث علمیشان چراغ راه جویان حقیقت است.
این تقارن مبارک، پیوند ناگسستنی نبوت و امامت، شریعت و حقیقت، و دعوت و تعمیق را به تصویر میکشد. همانگونه که پیامبر اکرم (ص) بنیان گذار این دین الهی بودند، امام صادق (ع) نیز با پرورش علمی و تربیتی آن، استمرار و پویایی این نهضت عظیم را تضمین کردند. پس این روز را نه تنها به شادمانی تولد، که به پاسداشت تداوم خط هدایت و دانشی گرامی میداریم که از ختم نبوت تا امامت، سکان هدایت بشریت را در طوفانهای تاریخ در دست داشتهاند.
