مسکن؛ جبههای که باید در آن پیروز شد! چرا نظارت دائمی حاکمیت بر اجارهبها یک ضرورت انقلابی است؟
متاسفانه در بازار مسکن و اجارهبها، شاهد تسلیم شدن قانون در برابر سوداگران هستیم.
مصوبه سقف ۲۵ درصدی افزایش اجاره، اگرچه گامی مثبت است، اما یک اقدام موقتی است. ما به «تسکینهای یکساله» نیاز نداریم؛ ما به «حکمرانی دائمی» نیاز داریم.
منطق حکمرانی؛ الگویی برای بازار مسکن:
اگر به نگاه حاکمیتی دولت در مسائل خانواده بنگریم، میبینیم که حاکمیت برای حفظ ثبات اجتماعی و تسهیل ازدواج، بر مفاهیمی چون «مهریه و تمکین» نظارت و حکمرانی کرده است تا این موارد تبدیل به سدی در برابر تشکیل خانواده نشوند. این یک الگوی پذیرفته شده از «دخالت هوشمند حاکمیت در قراردادهای خصوصی برای رسیدن به هدف ملی» است.
اکنون سوال این است: چرا همین «نگاه حاکمیتی» و «نظارت قاطع» در بازار مسکن جاری نمیشود؟
وقتی حاکمیت بر مهریه و تمکین نظارت میکند تا جمعیت نجات یابد، باید دقیقاً همین رویکرد را در مورد «اجارهبها» هم داشته باشد. چون امروز، قیمتهای نجومی مسکن، سدی سختتر و عملیتر از مهریه در برابر ازدواج جوانان است.
مطالبه ما از مجلس شورای اسلامی و دولت:
ما خواستاریم که نظارت بر قیمتگذاری مسکن و اجارهبها، از حالت «مصوبههای موقت» خارج شده و به یک «ساختار حکمرانی دائمی و نظارتی» تبدیل شود. مسکن دیگر یک کالای تجاری ساده نیست، بلکه یک «مسئله امنیتی-جمعیتی» است.
به عنوان سفیر صلح و عدالت اجتماعی و مربی سواد رسانهای، تأکید میکنم که صلح و آرامش در جامعه، تنها زمانی برقرار میشود که «حقِ سرپناه»، بر «اشتهای مالی دلالان» اولویت یابد. همانطور که در مسائل خانواده، حاکمیت برای نجات جمعیت وارد میدان شد، اکنون باید در بازار مسکن نیز با همان قاطعیت، حکمرانی کند.
این یادداشت، فراخوانی است برای عبور از قوانین موقت و رسیدن به حکمرانی دائمی در بازار مسکن.
