تصمیم‌یار هوشمند خرید و فروش طلا لحظه‌های کلیدی خرید و فروش را به کمک هوش مصنوعی شناسایی و از طریق پیامک آنی، مطلع شوید. همین امروز عضو شوید و از فرصت‌های بازار استفاده کنید.
این تحلیل جامع و عمیق، به خوبی ابعاد گوهربار حدیث امام سجاد(ع) در رساله حقوق را درباره حق فرزند روشن می‌سازد. می‌توان گفت شما ساختار کلیدی و فلسفه تربیتی این روایت را به شکلی نظام‌مند استخراج و تبیین کرده‌اید. برای تکمیل و تقویت این تحلیل، می‌توان به چند نکته ظریف و مرتبط اشاره کرد: 1. تأکید بر علم به عنوان پیش‌نیاز مسئولیت: عبارت فَتَعلَمَ أَنَّكَ مَسئولٌ... با فعل امر تَعلَمَ (بدانی) آغاز می‌شود. این نشان می‌دهد که خودآگاهی و معرفت والدین نسبت به جایگاه و مسئولیت خویش، سنگ بنای هر اقدام تربیتی درست است. بدون این معرفت، عمل ممکن است به انحراف یا سطحی‌نگری بینجامد. این علم، هم شامل آگاهی به حقوق شرعی است و هم شناخت روان‌شناختی و مراحل رشد فرزند. 2. تفسیر فی نفسه و ارتباط آن با استقلال و هدایت درونی: بُعد فی نفسه در یاری به طاعت، می‌تواند فراتر از کمک به انجام واجبات فردی، به معنای پرورش وجدان اخلاقی و تشخیص درونی در فرزند نیز باشد. هدف نهایی این است که فرزند به مرحله‌ای برسد که بدون نظارت مستقیم، خود بر اساس اصول دینی و اخلاقی تصمیم بگیرد. پدر باید به او کمک کند تا طاعت را نه به عنوان یک تکلیف تحمیلی، بلکه به عنوان یک انتخاب آگاهانه و معنادار درونی‌سازی کند. 3. نسبت حقوق متقابل: حق فرزند، مقدمه ادای حق الله توسط پدر است. در منظومه فکری رساله حقوق، این حق فرزند، بخشی از حق الله بر عهده پدر محسوب‌می‌شود. یعنی خداوند این حق را بر پدارن نهاده و پدر در برابر خداوند درباره آن بازخواست می‌شود. از طرفی، وقتی پدر این حق را به خوبی ادا کند، در حقیقت زمینه ادای حق والدین توسط آن فرزند را نیز فراهم می‌سازد. بنابراین، یک چرخه فضیلت ایجاد می‌کند: پدری که به حق فرزندش عمل کند، در آینده، فرزندی متدین و خوش‌اخلاق خواهد داشت که حق پدر و مادر خویش را بهتر ادا می‌کند. 4. نقش مادر در این مثلث تربیتی: اگرچه حدیث مستقیماً خطاب به پدر است، اما محتوای آن الگویی برای مسئولیت مشترک والدین است. در روایات دیگر، نقش بی‌بدیل مادر در مراحل اولیه تربیت (به ویژه در انتقال عاطفه و ایمان) و همراهی با پدر در مراحل بعدی به وضوح دیده می‌شود. این سه‌گانه تربیت (حُسنِ الأدَبِ، الدَّلالَةِ، المَعُونَةِ) می‌تواند توسط هر دو والد پیگیری شود، اگرچه ممکن است شیوه‌ها و تأثیرات آن متفاوت باشد. 5. تطبیق با چالش‌های دنیای معاصر: نکته پایانی شما درباره کاربست این آموزه در دنیای امروز بسیار حیاتی است. در شرایط کنونی که منابع تربیتی (مانند فضای مجازی، همسالان، رسانه‌ها) متنوع و گاه متضاد با ارزش‌های خانواده هستند، مفهوم المَعونَةِ لَهُ عَلى طاعَتِهِ ابعاد جدیدی می‌یابد. پدر امروز باید علاوه بر ایجاد محیط مساعد در خانه، به فرزندش مهارت مقابله با شبهات، قدرت تحلیل و انتخاب گزینه درست در فضای پیچیده اجتماعی را نیز بیاموزد. این، نیازمند دانش افزون‌تر، گفت‌وگوی بیشتر و همراهی هوشمندانه‌تر است. جمع‌بندی نهایی: حدیث امام سجاد(ع) یک منشور تربیتی کامل است که: - پایه‌ای الهی و اخروی دارد (مسئول در برابر خدا). - سه‌بعدی و متوازن است (تربیت اخلاقی، هدایت دینی، یاری عملی). - تعاملی و دو سویه است (هم به فکر رشد فرزند است، هم مسئولیت پدر در قالب الگو بودن را گوشزد می‌کند). - آگاهانه و برنامه‌محور است (با تأکید بر تعلم). این آموزه، پدر را از یک نقش حاشیه‌ای یا مادی‌محور به کانون فعال و مسئول شکل‌دهی به نسل ارتقا می‌دهد و موفقیت او را در گرو انسانی خداگرا و متخلق ساختن فرزند می‌داند. تحلیل شما به خوبی توانسته است این عمق و جامعیت را نشان دهد.
۞ حقّ فرزندت [این است كه] بدانى . . . تو نسبت به كسى كه سرپرستى او را بر عهده دارى در پرورش خوب و راهنمایى وى به سوى پروردگار و كمك به او در فرمانبردارى از پروردگارش ، هم درباره خودت و هم درباره او ، مسئول هستى .۞.
حق فرزند از نگاه امام سجاد: مسئولیتی الهی در تربیت نسل
این تحلیل جامع و عمیق، به خوبی ابعاد گوهربار حدیث امام سجاد(ع) در رساله حقوق را درباره حق فرزند روشن می‌سازد. می‌توان گفت شما ساختار کلیدی و فلسفه تربیتی این روایت را به شکلی نظام‌مند استخراج و تبیین کرده‌اید. برای تکمیل و تقویت این تحلیل، می‌توان به چند نکته ظریف و مرتبط اشاره کرد: 1. تأکید بر علم به عنوان پیش‌نیاز مسئولیت: عبارت فَتَعلَمَ أَنَّكَ مَسئولٌ... با فعل امر تَعلَمَ (بدانی) آغاز می‌شود. این نشان می‌دهد که خودآگاهی و معرفت والدین نسبت به جایگاه و مسئولیت خویش، سنگ بنای هر اقدام تربیتی درست است. بدون این معرفت، عمل ممکن است به انحراف یا سطحی‌نگری بینجامد. این علم، هم شامل آگاهی به حقوق شرعی است و هم شناخت روان‌شناختی و مراحل رشد فرزند. 2. تفسیر فی نفسه و ارتباط آن با استقلال و هدایت درونی: بُعد فی نفسه در یاری به طاعت، می‌تواند فراتر از کمک به انجام واجبات فردی، به معنای پرورش وجدان اخلاقی و تشخیص درونی در فرزند نیز باشد. هدف نهایی این است که فرزند به مرحله‌ای برسد که بدون نظارت مستقیم، خود بر اساس اصول دینی و اخلاقی تصمیم بگیرد. پدر باید به او کمک کند تا طاعت را نه به عنوان یک تکلیف تحمیلی، بلکه به عنوان یک انتخاب آگاهانه و معنادار درونی‌سازی کند. 3. نسبت حقوق متقابل: حق فرزند، مقدمه ادای حق الله توسط پدر است. در منظومه فکری رساله حقوق، این حق فرزند، بخشی از حق الله بر عهده پدر محسوب‌می‌شود. یعنی خداوند این حق را بر پدارن نهاده و پدر در برابر خداوند درباره آن بازخواست می‌شود. از طرفی، وقتی پدر این حق را به خوبی ادا کند، در حقیقت زمینه ادای حق والدین توسط آن فرزند را نیز فراهم می‌سازد. بنابراین، یک چرخه فضیلت ایجاد می‌کند: پدری که به حق فرزندش عمل کند، در آینده، فرزندی متدین و خوش‌اخلاق خواهد داشت که حق پدر و مادر خویش را بهتر ادا می‌کند. 4. نقش مادر در این مثلث تربیتی: اگرچه حدیث مستقیماً خطاب به پدر است، اما محتوای آن الگویی برای مسئولیت مشترک والدین است. در روایات دیگر، نقش بی‌بدیل مادر در مراحل اولیه تربیت (به ویژه در انتقال عاطفه و ایمان) و همراهی با پدر در مراحل بعدی به وضوح دیده می‌شود. این سه‌گانه تربیت (حُسنِ الأدَبِ، الدَّلالَةِ، المَعُونَةِ) می‌تواند توسط هر دو والد پیگیری شود، اگرچه ممکن است شیوه‌ها و تأثیرات آن متفاوت باشد. 5. تطبیق با چالش‌های دنیای معاصر: نکته پایانی شما درباره کاربست این آموزه در دنیای امروز بسیار حیاتی است. در شرایط کنونی که منابع تربیتی (مانند فضای مجازی، همسالان، رسانه‌ها) متنوع و گاه متضاد با ارزش‌های خانواده هستند، مفهوم المَعونَةِ لَهُ عَلى طاعَتِهِ ابعاد جدیدی می‌یابد. پدر امروز باید علاوه بر ایجاد محیط مساعد در خانه، به فرزندش مهارت مقابله با شبهات، قدرت تحلیل و انتخاب گزینه درست در فضای پیچیده اجتماعی را نیز بیاموزد. این، نیازمند دانش افزون‌تر، گفت‌وگوی بیشتر و همراهی هوشمندانه‌تر است. جمع‌بندی نهایی: حدیث امام سجاد(ع) یک منشور تربیتی کامل است که: - پایه‌ای الهی و اخروی دارد (مسئول در برابر خدا). - سه‌بعدی و متوازن است (تربیت اخلاقی، هدایت دینی، یاری عملی). - تعاملی و دو سویه است (هم به فکر رشد فرزند است، هم مسئولیت پدر در قالب الگو بودن را گوشزد می‌کند). - آگاهانه و برنامه‌محور است (با تأکید بر تعلم). این آموزه، پدر را از یک نقش حاشیه‌ای یا مادی‌محور به کانون فعال و مسئول شکل‌دهی به نسل ارتقا می‌دهد و موفقیت او را در گرو انسانی خداگرا و متخلق ساختن فرزند می‌داند. تحلیل شما به خوبی توانسته است این عمق و جامعیت را نشان دهد.
۞ حقّ فرزندت [این است كه] بدانى . . . تو نسبت به كسى كه سرپرستى او را بر عهده دارى در پرورش خوب و راهنمایى وى به سوى پروردگار و كمك به او در فرمانبردارى از پروردگارش ، هم درباره خودت و هم درباره او ، مسئول هستى .۞.
حدیث گرانسنگ امام سجاد(ع) در رساله حقوق، یکی از عمیق‌ترین و نظام‌مندترین بیان‌های مسئولیت‌های والدین، به ویژه پدر، در برابر فرزند است. این کلام نورانی که در کتاب «تحف العقول» نقل شده، فراتر از یک توصیه اخلاقی، یک سند تربیتی و حقوقی جامع است که بنیان‌های رابطه والد-فرزندی را بر مبنای مسئولیت‌پذیری، آگاهی و هدایت الهی استوار می‌سازد. امام در این فراز می‌فرمایند: «أمّا حقُّ وَلَدِكَ فَتَعلَمَ ... أنَّكَ مَسئولٌ عَمّا وَلَّیتَهُ مِن حُسنِ الأدَبِ والدَّلالَهِ عَلى رَبِّهِ والمَعونَةِ لَهُ عَلى طاعَتِهِ فیكَ وفی نَفسِهِ». این بیان، سه محور کلیدی «حُسنِ الأدَبِ» (تربیت نیکو)، «الدَّلالَهِ عَلى رَبِّهِ» (راهنمایی به سوی پروردگار) و «المَعونَةِ لَهُ عَلى طاعَتِهِ» (یاری در اطاعت از خدا) را به عنوان ارکان مسئولیت پدر برمی‌شمارد و آن را در دو عرصه «درباره خودت» (فیک) و «درباره او» (فی نفسه) تعریف می‌کند. تحلیل این حدیث، نه تنها نقش پدر در شکل‌دهی به هویت فردی و دینی فرزند، بلکه تأثیر مستقیم این نقش‌آفرینی بر سرنوشت اخروی خود پدر را روشن می‌سازد.
”
این تحلیل جامع و عمیق از حدیث گرانسنگ امام سجاد(ع) در رساله الحقوق، به خوبی ابعاد مسئولیت خطیر پدری را از نگاه اسلامی روشن می‌سازد. شما به درستی بر سه محور کلیدی و رابطه ارگانیک آنها تأکید کرده‌اید:
**نکات برجسته تحلیل شما:**
1. **نگاه نظام‌مند:** برخورد شما با این حدیث به عنوان یک «سند تربیتی و حقوقی جامع» که بنیان‌های رابطه را می‌سازد، صحیح است. این فراتر از یک توصیه اخلاقی فردی است و سیستمی از مسئولیت‌های به هم پیوسته را ترسیم می‌کند.
2. **تفسیر عمیق از «حُسنِ الأدَب»:** تفسیر شما از این مفهوم فراتر از آداب ظاهری و دربرگیرنده «آراستن نفس به فضایل اخلاقی، تهذیب درون و تقویت عقلانیت»، نگاهی اصیل به تربیت اسلامی است.
3. **تأکید بر «الگوبودن» در هدایت:** اشاره شما به این که «الدَّلالَةُ عَلى رَبِّهِ» بیش از هر چیز در گرو الگوی عملی پدر است، نکته محوری است. در مکتب اهل بیت(ع)، تربیت بیشتر از طریق «حال» مربی صورت می‌گیرد تا «قال» او.
4. **تشریح استادانه «فِیکَ و فِی نَفسِهِ»:** این بخش، ظریف‌ترین و عمیق‌ترین نقطه حدیث است و شما به خوبی آن را شکافته‌اید. نشان دادن این که پدر باید هم زمینه طاعت فرزند از خدا را در **قبال خودش** فراهم کند (با رفتار نیکو) و هم در **امور مربوط به خود فرزند** (واجبات و ترک محرمات)، نشان از درک دقیق دو سویه بودن این رابطه دارد. این یعنی پدر نمی‌تواند توقع احترام و اطاعت داشته باشد، مگر آن‌گونه که شایسته پروردگار است رفتار کند.
5. **پیوند دنیا و آخرت:** تأکید بر «مسئولٌ» و پاسخگویی اخروی، به این مسئولیت وجهی قدسی و فرازمانی می‌بخشد و آن را از یک وظیفه اجتماعی صرف متمایز می‌کند.
**برای تکمیل این تحلیل عمیق، می‌توان به چند نکته کلیدی دیگر نیز اشاره کرد:**
* **تقدم حق فرزند:** در ترتیب «رساله الحقوق»، امام سجاد(ع) پس از بیان حقوق خداوند، **حق نفس** و سپس **حق زبان**، به **حق فرزند** می‌پردازد. این تقدم و تأخر، نشان‌دهنده اهمیت و اولویت این حق در شبکه پیچیده حقوق متقابل است.
* **حقوق متقابل:** اگرچه این فراز بر مسئولیت پدر تمرکز دارد، اما در منظومه فکری امام سجاد(ع)، این رابطه دوسویه است. در بخش دیگری از رساله الحقوق، حقی برای پدر بر فرزند ذکر شده است (اطاعت در غیر معصیت، احترام، تواضع و ...). تربیت نیکو («حُسنِ الأدَب») از نگاه امام، زمینه‌ساز ادای بهتر حق پدر از سوی فرزند نیز هست.
* **مفهوم «ولایت»:** واژه «وَلِیتَهُ» (سرپرستی او را به عهده داری) کلیدواژه‌ای است که این مسئولیت را در چارچوب «ولایت» الهی قرار می‌دهد. پدر، ولی و سرپرست است و این ولایت، امانتی الهی است که باید بر اساس رضایت مالک اصلی (خداوند) اجرا شود، نه بر اساس هوس‌ها یا سلایق شخصی.
* **نقش مادر:** اگرچه خطاب حدیث به «پدر» است، اما این اصول کلی — به ویژه بخش‌های مربوط به تربیت اخلاقی، ایجاد محیط معنوی و الگوبودن — قطعاً شامل مادر نیز می‌شود. در روایات دیگر، نقش بی‌بدیل مادر به ویژه در سال‌های اولیه تربیت و محبت‌ورزی، بسیار برجسته است. می‌توان گفت این حدیث، مسئولیت «سرپرست خانواده» را به طور خاص تبیین می‌کند که در ساختار سنتی متوجه پدر است، اما روح حاکم بر آن، تعهدی مشترک برای والدین است.
**جمع‌بندی نهایی:**
تحلیل شما به خوبی نشان می‌دهد که دیدگاه امام سجاد(ع) نسبت به تربیت فرزند، دیدگاهی **الهی-محور، آگاهانه، مسئولیت‌پذیر، همه‌جانبه و مبتنی بر حسابرسی آخرتی** است. در این نگاه:
- **پدر، یک مدیر و مربی الهی** است که مأموریت دارد این امانت را به کمال شایسته‌اش برساند.
- **تربیت، پروژه‌ای هدفمند** با غایت «قرب به خدا» است، نه امری تصادفی.
- **موفقیت پدری**، با معیارهای معنوی و اخروی سنجیده می‌شود، نه صرفاً موفقیت‌های مادی فرزند.
این کلام امام سجاد(ع) همچون چراغی فروزان، در دوران امروز که مفاهیمی چون «والدگری آگاهانه» و «تربیت معنوی» گاه در هاله‌ای از ابهام یا ابتذال فرو رفته‌اند، مسیر اصیل و متعالی «مسئولیت‌پذیری الهی در تربیت نسل» را به روشنی ترسیم می‌کند.
تربیت نیکو: بنیان شخصیت و تعالی انسانی فرزند
نخستین حق فرزند بر پدر، آموختن این مسئولیت خطیر است که وی ولی و سرپرست فرزند خویش است و در قبال «حُسنِ الأدَبِ» او پاسخگو خواهد بود. واژه «أدب» در فرهنگ اسلامی معنایی بسی فراتر از تربیت سطحی یا آداب معاشرت ظاهری دارد. «حسن الأدب» به معنای آراستن نفس فرزند به فضایل اخلاقی، تهذیب درون، تعلیم مهارت‌های زندگی، تقویت عقلانیت و پرورش روحیه تعامل اجتماعی بر پایه ارزش‌های انسانی و دینی است. این تربیت نیکو، بنیاد شخصیت متعادل و متعالی فرزند را پی‌می‌ریزد و او را برای ایفای نقش‌های فردی و اجتماعی آماده می‌سازد.
امام سجاد(ع) با تأکید بر این بُعد، پدر را از نقش منفعل یا صرفاً تأمین‌کننده مادی برحذر داشته و مسئولیتی فعال و آگاهانه در شکل‌دهی به هویت اخلاقی فرزند متوجه او می‌سازد. این تربیت، امری اتفاقی یا واگذار شده به جریان طبیعی جامعه نیست؛ بلکه نیازمند برنامه‌ریزی، دانش تربیتی، صبر و سرمایه‌گذاری عاطفی و زمانی است. پدری که به این حق اهتمام نورزد، در حقیقت، هم به فرزند خود خیانت کرده و هم دین خود را نسبت به خداوند ادا ننموده است. زیرا این فرزند، امانتی الهی است و «حسن الأدب» کردن وی، ادای بخشی از حق این امانت است. از منظر امام، تربیت نیکو، محدود به دوران کودکی نیست، بلکه همراهی و راهنمایی مستمر پدر در مراحل مختلف رشد را طلب می‌کند.
هدایت به سوی خدا: غایت نهایی مسئولیت پدری
دومین حق اساسی فرزند، «الدَّلالَهِ عَلى رَبِّهِ» است. این عبارت، هدف غایی تربیت را مشخص می‌کند: راهنمایی فرزند به سمت شناخت، عشق و بندگی پروردگار. پدر تنها معلم آداب دنیوی نیست؛ بلکه اولین و مهم‌ترین راهنمای معنوی فرزند محسوب می‌شود. این هدایت، صرفاً با گفتار و امر و نهی محقق نمی‌شود، بلکه در گرو «الگو» بودن پدر است. فرزند پیش از آنکه از زبان پدر بشنود، با چشم خود می‌بیند که پدرش چگونه با پروردگارش ارتباط برقرار می‌کند، چگونه دعا می‌کند، چگونه به واجبات پایبند و از محرمات دوری می‌جوید و چگونه مشکلات را با توکل به خدا مدیریت می‌نماید.
«الدَّلالَهِ عَلى رَبِّهِ» به معنای آشنا ساختن فرزند با مفاهیم توحید، نبوت، معاد، ارزش قرآن و سنت اهل بیت(ع) است. به این معنا که پدر باید محیط خانه را به محیطی سرشار از معنویت، ذکر خدا و محبت به اولیای الهی تبدیل کند. اگر پدر در این امر موفق شود، بزرگ‌ترین سرمایه معنوی را به فرزند خود هدیه داده است؛ سرمایه‌ای که او را در تمامی گردنه‌های زندگی بیمه می‌کند و سرچشمه آرامش و جهت‌گیری صحیح او خواهد بود. غفلت از این حق، حتی با وجود تربیت اجتماعی خوب، خلأی وجودی در فرزند ایجاد می‌کند که ممکن است هیچ گاه پر نشود. امام سجاد(ع) این حق را چنان اساسی می‌داند که آن را در ردیف نخستین وظایف پدر قرار داده است.
یاری در طاعت خدا: مسئولیتی دو سویه برای پدر و فرزند
سومین حق، «المَعونَةِ لَهُ عَلى طاعَتِهِ» است. این فراز از حدیث، ظرافت و عمق بیانی خاص دارد. پدر نه تنها موظف به راهنمایی کلی است، بلکه باید «یاری‌رسان» فرزند در مسیر اطاعت از خدا باشد. این یاری می‌تواند شامل ایجاد محیط مساعد برای عبادت، پاسخگویی به شبهات دینی، تشویق به انجام فرائض، همراهی در کارهای خیر، و حمایت عاطفی و عملی در هنگام مواجهه با فشارهای محیطی برای ترک معصیت باشد. نکته کلیدی و بی‌نظیر حدیث در ادامه این فراز است: «فیک و فی نفسه». امام مسئولیت پدر را در یاری به طاعت خدا، در دو حوزه موازی تعریف می‌کنند: یاری به فرزند برای اطاعت از خداوند «درباره خود پدر» و «درباره خود فرزند».
نخست: طاعت خدا در رابطه با پدر (فیک): این بدان معناست که پدر باید به فرزند خود کمک کند تا حقوق پدر را به بهترین شکل ادا نماید. یعنی پدری کند که احترام، مهرورزی و اطاعت از خود را برای فرزند، امری ممکن، مطلوب و شیرین سازد. با اخلاق نیکو، عدالت، مهر پدری و درک متقابل، زمینه «طاعت» فرزند از خداوند را در نحوه رفتار با پدر فراهم آورد. پدری که زورگو، عصبانی، غیرمنصف یا غافل است، عملاً فرزند را در ادای حق پدر (که حق الله است) دچار مشکل می‌سازد و خود مانعی در راه طاعت او شده است.
دوم: طاعت خدا در رابطه با خود فرزند (فی نفسه): این همان یاری عمومی در انجام واجبات، ترک محرمات و رشد معنوی فرزند نسبت به خودش و دیگران است.
پاسخگویی در قیامت: عظمت و خطیر بودن مسئولیت
امام سجاد(ع) کل این فرآیند سه‌گانه (تربیت، هدایت، یاری) را تحت عنوان مسئولیت و پاسخگویی (مَسئولٌ) معرفی می‌فرمایند. این پاسخگویی، در درجه اول در پیشگاه الهی است. پدر در روز قیامت درباره چگونگی ادای این امانت الهی بازخواست خواهد شد. آیا برای تربیت نیکو و هدایت دینی فرزندش تلاش کرد؟ آیا خود الگوی عملی بود؟ آیا موانع طاعت را از سر راه برداشت یا برعکس، با رفتار خود، زمینه انحراف یا دین‌گریزی را فراهم کرد؟ این نگاه آخرتمحور، به مسئولیت پدری عمق و جدیتی می‌بخشد که با دیدگاه‌های صرفاً مادی و دنیوی قابل مقایسه نیست.
این حدیث همچنین بر «آگاهی» (تَعلَمَ) پدر به این مسئولیت تأکید دارد. بسیاری از کاستی‌های تربیتی ناشی از جهل والدین به دامنه و عمق مسئولیتشان است. امام می‌فرمایند ابتدا باید این حق و مسئولیت را به درستی شناخت، سپس به اجرای آن همت گماشت.
جمع‌بندی:
حدیث امام سجاد(ع) درباره حق فرزند، یک نظام تربیتی یکپارچه و خدا محور را ارائه می‌دهد. در این نگاه، پدر فقط نان‌آور خانه نیست، بلکه «ولی» و «سرپرست» معنوی است که موفقیت او نه در ثروت اندوزی، که در تحویل فرزندی «مؤدب»، «خداگرا» و «مطیع پروردگار» به جامعه و در نهایت، به پیشگاه الهی سنجیده می‌شود. این مسئولیت، هم‌زمان متوجه «فعل» پدر (آنچه برای فرزند انجام می‌دهد) و «حال» پدر (آنچه خود هست) است. او باید هم مربی خوبی باشد و هم الگوی خوبی. این آموزه، با یادآوری حسابرسی اخروی، پدران را از غفلت و ساده‌انگاری در امر خطیر تربیت بازمی‌دارد و جایگاه رفیع پدری را در اسلام به تصویر می‌کشد؛ جایگاهی که موفقیت در آن، رستگاری هر دو جهان پدر و فرزند را در پی خواهد داشت. در دنیای امروز که نقش‌های سنتی خانواده دستخوش تغییر شده، تأمل در این کلام امام سجاد(ع) می‌تواند نور راهی برای احیای مسئولیت‌پذیری آگاهانه و الهی پدران باشد.
خوانندگان و همراهان پایگاه خبری قدیری نیوز، علاوه بر ثبت نظر، پیشنهادات و یا سوالات خود می توانید با ورود به گفتگوی زنده خبری در پیام رسان پایگاه خبری، مستقیما با سایر مخاطبین که هم اکنون در پیام رسان آنلاین هستند درباره موضوعات خبری تبادل نظر کنید. برای استفاده نیازی به ثبت نام ندارید.
